otuz yaşında sıfırdan birikime başlamak

otuzunda birikime sıfırdan başlamak kulağa geç kalınmış gibi geliyor ama aslında tam da milletin maaşının bir kısmını kredi kartı faizine gömmediği yaşlar. ben de bu yaşta elimde hiçbir şey yokken başladım, ilk ay sadece 500 lira ayırabildim ve o 500 lira bana milyonluk portföyden daha çok şey öğretti. önemli olan tutar değil alışkanlık, çünkü maaş artınca otomatikman daha fazlasını koymaya başlıyorsun.

geç kalmışlık hissi paranın değil zamanın maliyetiyle ilgili, gerçekten de 20'li yaşlarda başlasaydım bileşik faizin etkisi daha büyük olurdu. ama bunu kabul edip yine de devam etmemek için hiçbir sebep yok, çünkü otuz yaş kırk yaşın on yıl erken hali. bu tarz bir başlangıçta panik yapıp her şeyi tek seferde denkleştirmeye çalışmak en büyük hata, yavaş gitmek daha sürdürülebilir.

otuz geç değil ama otuz beş daha zor, kırkta ise sadece daha disiplinli olman gerekiyor; ben otuz birde başladım ve ilk sene kenara attığım para komikti. önemli olan tutar değil alışkanlıkmış, otomatik talimatla başlayınca üçüncü aydan sonra canın yanmıyor.