otuz yaşında sıfırdan birikime başlamak

otuz yaş bir dönüm noktası bence. bir yandan ilk çocuk düşünülmeye başlanan dönem, bir yandan maaşın belirli bir seviyeye geldiği yıllar; tam bu noktada ortada hiçbir birikim olmaması biraz ürkütücü gelebiliyor. insan "kaç yıl kalp kırdım da bu hale düştüm" diye düşünmeden edemiyor.

şu bir gerçek ki 25 yaşında değil 30 yaşında başlamış olmak başlamamakla kıyaslandığında hala büyük bir merdiven. ilk şart acil durum fonu, sonrası disiplinle her ayı kendini tekrar eden birikim. planlama ve sabır, ortaya çıkan sonucu çoğu zaman yaş faktöründen daha belirgin şekilde etkiliyor.