panikle satıp pişman olmak

borsanın en pahalı duygusu bu. endeks kırmızıya döndüğü gün elden çıkarılan kağıt, iki hafta sonra yüzde yirmi primli halde ekranda sırıtıyor. satarken mantıklı bir sebep vardı elbet: "daha fazla düşmesin". ama aynı sebep geri almak için de gerekiyor ve bir türlü bulunamıyor.

sonradan anladığım şey şu: panikle satılan pozisyonun yeri doldurulmuyor, çünkü zararı realize edince insan aynı fiyattan geri girmeye gurur yapıyor. yani sorun hisse değil, sat butonuna basan parmak ve sonrasındaki inat. bu yüzden artık satmadan önce ekranı kapatıp bir gün beklemeye çalışıyorum, maliyeti bazen bir günlük fırsat kaçağı oluyor ama pişmanlık faturası daha kabarık çıkıyor.