acil durum fonu oluşturma denemeleri

teoride 3-6 ay gider diyorlar, sahada ise o rakamın gerçekten kenarda durması ciddi bir sabır testi. ben ilk denemede parayı 'bir kez dokunmam' hedefiyle koydum ama araba arızası ve diş tedavisi bir arada gelince fonun yarısı kısa vadeli bir borç ödeyiverdi. ikinci denemede tutarı üç aylık giderime çektim ve nakit hesabı ayrı bir banka/hesap yaparak psikolojik bariyer oluşturdum. şu an öğrendiğim ders şu: fonun büyüklüğü önemli ama dokunulmama alışkanlığı daha önemli.

her ay kenara üç beş atmaya çalışıyorum ama o para nedense hep bir yerden geri çıkıyor, ne zaman düzenli tasarruf etsem acil bir fatura patlıyor. en sonunda ayrı bir hesap açtım da cebimde duran para değil, bankada unuttuğum para birikiyor, tavsiyem bu: göz önünde tuttuğun acil durum fonu olmuyor.

acil durum fonu oluşturma denemeleri serim otomatik ödemeyle başladı ama tutar yetersiz kalıyor. hesabı ayrı bir bankada tutmak birikimi götürüyordu, artık vadesiz kenarda tutuyorum, getiri derdi olmadan durması lasım. (bkz: likit fon ihtiyaci) bu fon erimesin diye harcamada ilk gözden çıkardığım şey kendisi oldu, hiç değişmiyor maalesef.

ben bunu 3 aylık giderden hesaplayıp kurayım dedim, işsizlik ihtimalini hiç yaşamamışım demek ki az geliyormuş hâlâ. zaten o parayı tutmak başlı başına disiplin işi, tatbekaya üşenince arkadaşa devrediyorsun bu tarz durumlarda. ayrı ayrı hesap açmanın da bir sınırı var.

her ayın başında 'bu sefer kenara üç bin atacağım' deyip ayın yirmisinde hesabı sıfır görmek klasikleşti bende, sonra fondaki parayı çekip 'ama bu acil durumdu' diye kendimi ikna ediyorum.

ders oldu, artık maaş geldiği gün otomatik talimatla ayrı bir vadeli hesaba üç bin lira kayıyor, elle dokunmak nasıl olsa sıfır faiz olduğu için içimi pek kemirmiyor, buzdolabı motoru gidince yüzüm asılmıyor en azından.