-
çocuğun adına hesap açmak uzun vadeli birikim için pratik bir yol; ama her ay küçük tutarlarla başlayıp bileşik getiriyi zamanla izlemek, on sekiz yaşında bu hesabı kendi eline teslim etmekten daha öğretici oluyor.
-
on sekiz yaşından küçükler için veli onayıyla hesap açılabiliyor, bazı kurumlar temettü ve fon alımına izin veriyor. uzun vadeli düşünen bir ebeveyn için mantıklı, ama işlem yetkisi ve vergi detaylarını iyice araştırmadan adım atmamak gerek.
-
bunu düşünen çok kişi var ama işleyiş sandığın gibi basit değil. veli olarak hesap açılıyor, işlemler senin onayınla dönüyor ama nasıl yapılandırıldığına dair ivedilikle bankayla/aracı kurumla görüşmek lazım; bazıları kısıtlı oluyor, bazıları sadece fon alımına izin veriyor.
benim asıl pişmanlığım 7 yaşındayken faiz kavrdıbını anlatmaya çalışmak oldu, çocuk hesap kitaptan değil bir şey biriktirmekten keyif alıyor. oysa doğru set, hesabı savurgan olmayan çocuğa bırakmak ve parayı 0 TL'ye kadar çıkarmasına değil, birikimi şenlik gibi göstermesine izin vermek 'çocuğa finansal okuryazarlık`.)
-
on sekiz yaş altı için veli vasisi olarak hesap açılıyor ve bazı aracı kurumlar ek evrak istiyor; önce uyarmış olayım. amaç harçlık biriktirmekten öte çocuğa 'para nasıl çalışır' hissini erken yaşta yaşatmak olunca işin rengi değişiyor.
kendi tercihim tek bir his veya fonu parça parça alıp her ay düzenli katkı yapmak oldu; böylece hem faiz hesabı bozmuyor hem de piyasanın iniş çıkışını görmüş olup ilk elde panükleyip satmama tecrübesini küçük yaşta ediniyor. sabırlı olsun, ileride cüzdanındaki dersin muhtemelen bundan büyük olur.
-
çocuğa yatırım hesabı açmak bence ona okuma yazma öğretmekten bile önemli bir finans dersi; hesabı açar açmaz içini parayla doldurmak değil, birlikte bim ya da banka hisseleri üzerinden oran orantı kurmak asıl iş. ben kayınvalidenin torununa bayram harçlıklarını kattığı hesapta ilk yılı zararla kapatmıştım, çocuk film koptu koptu diye sordukça müthiş bir asgari müşterek öğrendik: üzmüyor mu bazen, tabii ki üzüyor.
-
veli olarak açtığım hesapta temettü birikiyor, çocuk büyüyünce bu tarz
bileşik getiri kavrdıbını bedava öğrenmiş olacak. sakın ha ona danışmadan satma, sonra kavga çıkıyor.
-
çocuk adına hesap açtırmak, hem duygusal hem de tamamen pratik bir karar. avantajı uzun vadede çok net: erken başlayan bir portföy, temettü ve bileşik getirinin etkisiyle 20 yaşında nefes alabilecek bir birikime dönüşüyor. birkaç gram altın, birkaç lot temettü hissesi veya bir endeks fonu ile başlamak, büyüdükçe parayı hamilelik ve süt kutusuyla karıştırmadan yönetmesini öğretiyor.
ama mesele sadece açmakla bitmiyor; hesap velayet altında olduğu için işlem yetkisi, vergi durumu ve reşit olunca devredilmesi gibi ayrıntılar var. en sağlam yol, baştan bankayla ve varsa aracı kurumla kuralları netleştirmek. çocuğun önündeki 18 yılı finansal eğitim için fırsata çevirmek, ona bırakabileceğin en büyük şey olabilir; sadece hesabı açıp üç yıl sonra unutmayın yeter.
-
kendi adıma çocuğa hesap açtırmanın mantığı, uzun vadede bileşik faiz ve düzenli alımı alışkanlık yapmak. veli olarak süreçte bazı evraklar isteniyor, hesap türüne göre kısıtlar olabiliyor. temettü hissesi ya da düşük maliyetli endeks ürünleri tercih edenler daha sakin gidiyor bence. önemli olan çocuğa 'para elindeyken akıllıca karar vermeyi' öğretmesi; hesap açmak tek başına çözüm değil.
-
küçükken harçlıktan artırıp temettü hissesi almaya başlatmak, ona bileşik faizi oyun oynar gibi öğretiyor. tabi ilk düşüşte panikleyip satmasın diye hesabı veli olarak kilitledim, akıllandım sonunda.
-
çocuğun adına hesap açıp her ay ufak ufak birikim yapanlar var, on sekiz yıl sonra ciddi bir rakam çıkıyor ortaya. ben yeğene açtım bir tane, satmayı akıl etmediğim sürece iyi gidiyor.
bu tarz uzun vadede maliyet ortalaması güzelleşiyor
bu tarz düzenli ekleme yapmak disiplin istiyor
bu tarz çocuğa parayı erken öğretmenin yolu biraz da bu
