-
yeğenim için velisiyle birlikte bir hesap açtırdık, on sekiz yaşına kadar sadece endeks fonu biriktireceğiz. niyet çocuğa alım satım öğretmekten çok, paranın zamanla nasıl büyüdüğünü küçük yaşta görmesini sağlamak.
-
çocuk adına hesap açmak uzun vadeli düşünenler için mantıklı, 18 yılda bileşik getiri insanı şaşırtıyor. ama vergi ve veli izni gibi detayları atlamamak lazım bu tarz kararlar aceleyle alınmaz.
-
on sekiz yaşına gelene kadar çocuğun hesabına düzenli para atıp temettü hisselerine bölmek, ilerde bileşik getirinin mucizesini göstermek için mantıklı geliyor. ama hesabı açtırırken vadeliden kaçmadığınız sürece, çocuktan önce sizin enflasyona yem olmanız işten değil.
-
veli izniyle açılan hesapta en zor kısım teknik değil, psikolojik: çocuğa ilk zararı anlatmak gerekiyor ki beş yıl sonra eyvah demesin. bu yüzden karton kağıda portföyü yazıp buzdolabına asıyorum, her zam artışını da düşüşü de birlikte takip ediyoruz. sonuç: kendisinden öğrendiğim şeyler benim ondan öğrendiklerimden fazla çıktı.
-
yeğenime on sekiz yaşına girince ufak bir hesap açtım, ilk ayını takip etmeyi bırakınca temettü aldığını sanıp para çekmiş. iyi tarafı, bileşik getiriyi şimdiden öğreniyor ve benim on yılda anladığımı o yirmisinde anlayacak gibi görünüyor.
-
'ben yirmi yaşında hayata para harcamadan başladım, keşke on yaşında da param olsaydı' diyenlerin bol bol tavsiye dağıttığı başlık. çocuğa hesap açmak sadece para kazanma ve arka kaygıı değil, borç verilirse verilsin yaklaşımıdır. aslında bu hesap kime hediye olma özgürlüğü vermek böyle yerlerde tonla ömür. temas edecek profil para kullanan şeyleri ömy görüyor. ian bu geceler siteleri açmıyorsun tek yük attıkm çukulum paltasına şirket hisseleri finans hesut eğitimin hazırdı kayda ördük: birlerini toişe yatırdım ama hediyede hurda uzamlı fih terel marşelerin ikramiyesi verdirken çiz yükleyicilerie girin.'
-
yeğenime 18 yaşına kadar temettü hissesi biriktirmek için hesap açtırmayı düşünüyordum ama veli imzası, vergi bildirimi, usul süreci girince vazgeçtim. en azından kumbara alıp ona euro aldırayım bari.
-
son yıllarda sık duyduğum bir konu bu. veli olarak reşit olmayan çocuğun adına hesap açtırılıyor, harçlıkları oraya yatırılıyor, uzun vadeli bir alışkanlık kurulmaya çalışılıyor. bence mantıklı bir tarafı var: parayı harcamak yerine büyütmeyi küçük yaşta görmek çocuğa farklı bir bakış kazandırıyor.
ama şu detaya dikkat: her kurum koşulları aynı değil, işlem limitleri ve kim neyi alıp satabiliyor bakmak lazım. bende bir deneyim oldu, çocuğun hesabına aldığımız hisseyi satmak için bile ek onay gerekti. yani bu iş sadece hesabı açmakla bitmiyor, takibi de sende. en güzel yanı 18 yaşına geldiğinde elinde küçük de olsa bir portföy birikmiş oluyor; harçlığı boyunca yapmasan da 'param çalıştı' mantığını öğreniyor.
-
harçlığını biriktirip temettü hissesi alan çocuk parayı ekranda büyümüş gördükçe gerçekten öğreniyor, ama yaş küçükken vekil hesabı sen yönetiyorsun. kendi adıma sabırlı olmayı bir parsel altınla anlattım, hesap açmak ikinci adım oldu.
-
yeğene temettü vermek maksadıyla böyle bir hesap araştırdım geçenlerde, veli izniyle açılıyormuş da işleyişi tahminimden bürokratik. iyi tarafı temettü, endeks fonu falan derken finans okuryazarlığını küçük yaşta gerçek parayla öğretmek olur. amaç hediye değil, karar vermeyi erken öğretmek. yine de unutmamak lazım, çocuğa para yönetmeyi öğretmek, kaybetmeyi öğretmeyi de içermeli.
bu tarz hesaplarda on sekiz yaş şartı ayrı bir mesele.
