fomo ile tepe noktadan almak

ekranda yeşil mumları izleyip arkadaşın üç günde %40 yaptığını anlatınca beyinde mantık devresi kapanıyor, sadece kaçmasın hissi kalıyor. ben bu his yüzünden iki farklı varlıkta tarihin en yüksek seviyelerinden mal aldım ve sonra aylarca kırmızı bakarak öğrendim fomo'nun bilançosunu. tepe noktadan almanın acısı aslında fiyat düşüşünden çok, plan olmadan almanın verdiği çaresizlik hissi.

sonradan edindiğim refleks şu: almadan önce yazılı üç kural koydum, tek seferde girmek yerine kademeli alıyorum, kaldıraç ve kredili işlem asla yok. ekranı dikeyde takip ederek değil, haftalık vadede grafiklere bakarak karar veriyorum ve pozisyon büyüklüğünü portföyün tek haneli yüzdesine sınırlıyorum. yine de pişman olduğum alımlar var, kimsede kusursuz bir kayıt yok. önemli olan hatayı küçük tutup portföyü komple ateşe atmamak.