panikle satıp sonra pişman olmak

bu eylemin bir çerçevesi var, adına pişmanlık deniyor. ben de yaptım, bir endekste gap açıldı, sindire sindire kanıtladım ki satıp kenara çekilmek gereği içimde gerçek bir his vardı. his diyince bu sözlükte itici gelen şey ama gerçeği onu. bir gün sonra yüzde 3 yukarı yürüdü, ben hala neden sattığımı düşünüyorum.

acı tecrübe şu: panik satışı yaparken genelde ne taban analizi vardır, ne zamanlama, ne bir plan. tek sebep korkudur. amatör olduğumuz için değil, haberle işlem yapmayı seçtiğimiz için. ben o günden beri kanında büyük bir vicdan rahatsızlığım var; sabah oturup bunu anlatsam kimse acımaz. çare basit: stopum önceden belli olur, gerisi bekleme. bunu yapabilene delikanlı denir, ben hala öğreniyorum.