otuz yaşında sıfırdan birikime başlamak

otuzunda ilk kez düzenli birikime başlamak geç değil ama 'erken başlayanlar' kıyaslaması motivasyonu bozuyor; önce acil durum fonu, sonra düzenli alım disiplini kurmak gerekiyor. bu tarz bir başlangıçta en büyük düşman getiri beklemek değil, her ay otomatik kesintiyi alışkanlığa çevirmek oluyor.

geç ama geç değil. 30'a kadar işe girdik maaş harcadık, enflasyon da aldı götürdü; hesapta düzenli birikim diye bir şey yok. ilk yaptığım şey hesap kitap: ne kadar periyodik parayı kendine doğrudan feda edebilirim diye bakmak. sonraki adım basit, ilk günlerde her şey pahalı gelir ama gerçekten de öyle.

maalesef hatalar da var: ilk üç yıl birikimi faizi kaçırıp altına gömdüm, dönüşü özetle enflasyona yenik kaldı. öğrendiğim şey otuzlu yaşların sıfırdan yatırım evresinde beklemeye tahammül etmek şart, acele ile portföy dağıtımı bozmak çoğu zaman getiriden çok kayıp getiriyor. düzenli ve analitik olmadan olmuyor.