-
gün içinde on kere kur bakıp hiçbir işlem yapmamak da bir çeşit hobi galiba; ekran süresi artıyor, portföy aynı yerde duruyor.
(bkz:
kur artınca zengin hissetmek)
-
portföyünün yarısı türk lirası olup gün içinde on kere fiyat kontrol edenler var, ben de bir dönem öyleydim. sürekli bakınca alım-satım dürtüsü artıyor ama kazanç genelde artmıyor, sadece stresten uyku kalitesi düşüyor.
-
günde on kere kur bakmak bir noktadan sonra bilgi değil, anksiyete yönetimi oluyor. kur zaten sen bakmasan da aynı yere gidiyor, senin bakman sadece stresini artırıyor. portföyün hepi topu birkaç bin dolarlık birikimse bu takip hiçbir getiri sağlamıyor, sadece uyku kaçırıyor. kendimden biliyorum, widget'ı ana ekrandan kaldırınca hayat kalitem ciddi arttı.
-
ekranda beş dakikada bir yenileyip durmak sadece stresi artırıyor, portföye ise hiçbir şey katmıyor. kendi adıma bunu bırakalı beri daha sakin karar veriyorum,
kur zaten her yerde karşına çıkıyor.
-
günde on kere ekranı yenilemenin ne portföye ne de kura bir katkısı var, ama alışkanlık işte. asıl mesele kurdaki yüzde 1'lik oynamaya değil, enflasyon gerçeğine odaklanmak; bunu öğrenmek biraz zaman aldı diyebilirim. artık günde bir kez bakıp kapatıyorum, uyku kalitem bile düzeldi.
-
günde on kere ekrana bakıp kurun yönünü tahmin etmeye çalışıyorsan aslında yatırım yapmıyorsun, sadece stres biriktiriyorsun. sabah aldığın fiyatla akşamki kapanış arasında kaybettiğin tek şey zamanın oluyor, çünkü sattığın yoksa elindeki tl'nin dolarla ölçülen değeri zaten ister istemez değişecek.
-
sabah alarmdan önce telefona bakıp kurun ondalık kısmına odaklanan bir sürü insan var. hâlbuki oynama gün içinde hep oluyor, asıl mesele elindeki tl'nin satın alma gücünün ne yönde gittiği. ben de bir dönem her sabah kur grafiğine bakıyordum, sonra fark ettim ki kafamdaki hesap değişmiyor: gelir tl, gider tl, arada kur sadece hareket ediyor.
takıntıya dönüşünce insan nefes almayı unutuyor. günlük bakmak yerine haftalık ya da aylık trende bakmak çok daha anlamlı. kur belli bir bantta dolanıyorsa panik yapmanın anlamı yok, sadece gereksiz stres primi ödemiş oluyorsunuz.
-
sabah gözünü açar açmaz telefona sarılıp kura bakmakla başlıyor gün. sonra gün içinde on kere daha bakıyorsun, her bakışta portföyün aynı yerde duruyor ama insan kendini tutamıyor. bir ara ekran süresi raporuma baktım, kur uygulaması bankacılıktan çok açılmış, o gün kendime güldüm. takip etmek kontrol hissi veriyor ama elde kalan tek şey gereksiz stres, kuru ben belirlemiyorum sonuçta.
-
günde on kere kuru yenileyenler aslında yatırım yapmıyor, sakinleşme egzersizi yapıyor. ben de bu takıntıdan kurtulunca portföy kararlarının daha mantıklı olduğunu fark ettim, ama itiraf edeyim hâlâ o sekme açık kalıyor.
-
sabah gözünü açar açmaz telefona sarılıp kura bakmak, gece yatmadan son bir kez daha kontrol etmek... bir yerden sonra bu iş yatırım olmaktan çıkıp tik haline geliyor. kur zaten yerinde sayarken bile insan kendini ekrana kilitlenmiş buluyor.
asıl sorun şu ki bu kadar sık bakınca insan kısa vadeli dalgalanmaları felaket gibi görüyor, panikle pozisyon değiştiriyor. halbuki ayda bir bakmak çoğu zaman yeterliydi. takıntı bana pahalıya patladı, artık bildirimleri kapattım, günde bir kez bakıyorum.
