dolar kuru takip etme takıntısı

sabah gözünü açar açmaz telefona sarılıp kura bakmak, gece yatmadan son bir kez daha kontrol etmek... bir yerden sonra bu iş yatırım olmaktan çıkıp tik haline geliyor. kur zaten yerinde sayarken bile insan kendini ekrana kilitlenmiş buluyor.

asıl sorun şu ki bu kadar sık bakınca insan kısa vadeli dalgalanmaları felaket gibi görüyor, panikle pozisyon değiştiriyor. halbuki ayda bir bakmak çoğu zaman yeterliydi. takıntı bana pahalıya patladı, artık bildirimleri kapattım, günde bir kez bakıyorum.

sabah kalkar kalkmaz telefona bakıp kurun yönünü görmek zamanla refleks oluyor ama 3 kuruşluk hareketin hesaba etkisi iki günlük kahve parası.

(bkz: kur takibi)

sabah kalkar kalkmaz telefona bakıp kurun yönünü görmek zamanla refleks oluyor ama 3 kuruşluk hareketin hesaba etkisi iki günlük kahve parası.

(bkz: kur takibi)

telefonu elime her aldığımda önce dolar kuru uygulamasını açıyorum, sanki benim açmamla bir şey değişecekmiş gibi bir his. gün içinde üç kuruş oynasa da gün sonu aynı yere dönüyor, tansiyonum boşa oynuyor.

fark ettim ki bu takip alışkanlığı portföye hiçbir şey katmıyor, benden sadece huzur götürüyor. o yüzden uygulamayı ana ekrandan kaldırdım. iki gündür daha sakinim, uzun vadede ne olacaksa kur da onun bir parçası nasılsa.

gün içinde on kere kur bakmak insana yatırımcı değil, taxi meter izliyormuş hissi veriyor. halbuki uzun vadeli birikim yapıyorsan günlük kur oynaması portföyünün özünden çok psikolojini bozuyor.

sabah gözünü açar açmaz telefona sarılıp kuru kontrol etmek, gün içinde on kere grafiğe bakmak... bir noktadan sonra bu iş yatırım olmaktan çıkıp sinir harbine dönüyor. kur zaten aldığın malın fiyatına yansımış, sen napıyorsun, kendine niye eziyet ediyorsun? hesabında dolar yoksa bile panik yapıyorsun, o derece.

şunu fark ettim, sürekli kur takip eden kişi aslında pozisyonu olmadığı halde portföyünü izliyor sanıyor. borsada endeks takibi bile daha sakin, çünkü günde bir kere bakıyorsun. kur öyle değil, gece uyanıp baktığım oldu, itiraf ediyorum. sonuçta ne mi oldu? oynaklık beni daha sinirli yaptı, karar kalitem düştü. bir süre kur sayfasını kapattım da kafam rahatladı, bu tarz davranışlar gerçekten portföyden çok psikolojiyi yıpratıyor. bu tarz takıntıların yatırımdan çok günlük stres yönetimine döndüğünü geç fark ettim.

gün içinde on kere kur kontrol edince eline geçen tek şey biraz daha fazla kaygı oluyor, çünkü hiçbir alım satım kararı o on dakikalık farktan kazanmıyor.

sabah gözünü açar açmaz telefona bakıp kuru kontrol etmek, gün içinde on kere daha bakmak sonra da hiçbir şey yapmamak. bir ara ben de bu döngüye girmiştim, sonunda fark ettim ki kurun ondalık kısmını ezberlemek portföye tek kuruş katmıyor.

sabah gözünü açar açmaz telefona bakıp kur kaç olmuş diye kontrol etmek, gün içinde on kere daha bakmak... bir yerden sonra bu iş takipten çıkıp takıntıya dönüşüyor. elinde döviz yoksa bile kur hareketini izlemek garip bir stres yaratıyor; sanki her yüzde birlik artış kişisel bir başarısızlıkmış gibi hissediliyor.

halbuki günlük hareketler gürültüden ibaret; asıl mesele portföyün dağılımı ve vade. ben de bir dönem her saat başı bakıyordum, sonra fark ettim ki bu bana hiçbir karar kazandırmıyor, sadece yoruyor. bu tarz takibi bırakınca kafa daha rahat, yatırım kararları da daha sakin oluyor. tavsiyem, kur takibini not aldığın bir tabloya indirgemek, ekran başında nöbet tutmamak.

sabah gözü açınca telefona bakıp kurun iki kuruş oynadığını görmek güne başlamanın en verimsiz yolu galiba, kendi portföyümde bunu bıraktığımdan beri daha sakin karar aldım. sürekli ekran izlemek insanı tuhaf biçimde kısa vadeli düşünmeye itiyor.