otuz yaşında sıfırdan birikime başlamak

kıtırcılığın en samimi hali. birçok insan otuzu garantinin 'hâlâ gençsin evlat' hamili kartı sanıyor ama gerçek şu ki insanın faydası bu yaştan sonra faizediyor. piyangodan para çıkmasını bekleyenlerin aksine aylık düz bir düzen oturtmak şart, aksi halde enflasyon gelir daha maaşlarını tırtıklaya tırtıklaya çöp ediyor.

ilk iş uzun vadeli bir dökme yapar gibi hisse senedi veya yatırım fonu hesabında otuz beş yaşa kadar dokunulmayacak bir miktar alışkanlık haline getirmek olmalı. reel getiri peşinde koşarken sahtirik matbaasında para basılıyormuş fantezisi kafa sadeleştirir, ama size konu kendimi adamış olduğum halde hâlâ borçlu kalmak canımı en çok acıtan olaydır diyede başlatıp kendi itirafımı örnek gösterdim.