otuz yaşında sıfırdan birikime başlamak

etrafta "yirmili yaşlar önemli" naraları atılırken otuzuna gelmiş ve elinde üç kuruşu kalmamış insan modeli için aslında fena bir yaş değil. otuz yaşında sıfırdan birikime başlamak demek, dünyanın en geç kalmış insanı olduğunu düşünmek zorunda değilsin demek; ilk yirmili yaşlarda içtiğin kahvelerin hesabını tutmadın, olsun, artık tutuyorsun.

ben olsam düzenli ve otomatik talimatla başlardım. mevduat, döviz, bes ya da doğrudan endeks fonu; hangisi olursa olsun tutarın küçük olması değil, sürekliliği kırıyor çoğu zaman. otuzundan sonra en büyük avantaj bileşik getirinin hâlâ yanında olması, dezavantajı ise kaybedecek yirmili yıl gibi saçma günahı olmaması. boşuna demiyorlar, en iyi zaman ekmeği dikmek için on yıl önce ikinci en iyi zaman ise bugün.