panikle satıp sonra pişman olmak

bunu kendim de yaşadım, sözlüğün yarısı yaşamıştır. bir kağıt düşer, iki gün üst üste kırmızı görürsün, 'neredeyse dibi gördü' diye panikle satarsın; ertesi hafta bir bakmışsın toparlamış, keşke satmasaydım. pişmanlık hissi zarardan bile kötüdür çünkü zararı hesaplarsın ama kaçırdığın fırsatın haddi hesabı olmaz.

öğrendiğim ders: satmadan önce 'neden aldım' sorusuna cevap veriyorum. hikaye bitti mi, temel kötüleşti mi? yoksa sadece fiyat mı sarsıldı, bu ikisi çok farklı şeyler. yoksa hop oturup hop kalkan biri bir süre sonra işlem maliyetinden de kaybediyor.