otuz yaşında birikime sıfırdan başlamak

otuz yaşında cebinde ciddi bir birikim olmadan dolaşmak, bir yandan üzücü bir yandan da epey yaygın bir durum. ben de o dönemden geçtim; kredi kartı ekstresiyle yatırım hesabını aynı gün açmayı akıl ettim, ne akıl ama. şimdi geriye dönüp baktığımda, o yıllarda öğrendiğim en önemli şey 'geç kaldım' hissinin bir tanım olduğu.

şu an düzenli olarak her ay bir tutarı otomatik aktarıma bağladım, endeks fonuna ve mevduata böldüm. büyük paralar kazanmıyorum belki ama portföyün ana parası büyüyor; bu otuzlu yaşlarda işlerin tuhaf olduğunu unutmayın, eksi kapatmaya çalışmaktan iyidir. erken yaşta başlayanlar önde, orası kesin; yine de zaman sadece bir rakam değil.