-
kağıt düşüyor diye ortalamayı aşağı çekmek kulağa hesaplı geliyor ama düşüş sebebi bilanço kaynaklıysa bu sadece zarara zarar katmak oluyor. ilk alımda harcadığın paranın iki katını tek kağıda gömdüğünde ortalaman düşmüyor, riskin yükseliyor. dersimi üç ayrı hissede aynı şekilde verdiğim için yazıyorum, maliyet düşürmek bir strateji değil çoğu zaman.
-
düşen hisseye ekleme yapıp maliyet düşürmek kulağa hesap kitap işi gibi geliyor ama çoğu zaman aynı deliğe daha çok para atmak oluyor. temel hikaye bozulmadıysa eklenir, sırf fiyat düştü diye ekleniyorsa o zaman sorun maliyette değil kişinin kendisinde.
-
hisse 20 liradan 12'ye düştüğünde 'düşürürsem 16'da başa baş gelirim' diyerek üç taksit daha ekledim, hisse şimdi 7 lirada ve pozisyonun toplam maliyeti aslında düşmedi, üstüne arttı. ortalama düşürmek seni kurtarmıyor, sadece her zam daha fazla batırmış oluyorsun; ve çoğu zaman aslında o kağıda koyacağın parayı yeniden değerlendirmek mantıklı oluyor. 'kesenin dipleri alınma yeridir' sözü bir yere kadar doğru, ama trend aşağıdaysa defalarca o yemden yiyorsun. artık kural: eksiği çoğaltmak yerine nerede tutarsızım diye düşünmek önce geliyor. boşa gitmesin, zarara eklemek yerine başka değerlendirme illaki olabilir. (bkz:
zarar kesintisi plan parçasıdır)
-
duyguyla yazıyorum: bu tuzak bana bir portföyün yarısını kaybettirdi. düşen kağıda 'maliyet düşürürüm' diye ekledim, o düştü ben ekledim, sonunda pozisyon çok büyüdü ve eve dönene kadar yuvarlandı. trade planında her zaman zarar kes noktası vardı ama ekran karşısında o plan bir sb'deki nottan ibaret kalıyor, sen 'ortalama düşürdüm' derken farkında olmadan kaldıracı kendine karşı kullanıyorsun.
eyliülülde kkuralım herkes için zor olanıdır ama uymayan da piyasaya bunu ödüyor.
(bkz:
zarar kes uhdesiz kar alma)
-
düşen hissede ortalama düşürmek matematiksel olarak cazip görünüyor ama trend aşağıysa sadece zararı büyütüyorsun, bunu bizzat yaşadım. maliyet düşürmek bir strateji değil çoğu zaman; kendini kandırmanın kibar hali.
-
aslında herkes düşerken alıp maliyet düşürdüğünü sanıyor ama çoğu zaman sadece kurtulanı büyütmüş oluyor. ortalamayı rezil etmekle gerçek düzeltme yapmak arasındaki farkı acı tecrübeyle öğrendim.
-
portföyde en sevmediğim hamle, kağıt düştü diye maliyet düşürmek adına üstüne alım yapmak. sen maliyet düşürdüm sanıyorsun ama aslında tek bir hissede pozisyonu şişiriyorsun, sonra o hisse toparlamayınca komple kalıyorsun. sepet mantığını bozmayacak şekilde ekleme yapılır, düşen her şeye değil.
-
düşen hisseye her ay bir miktar daha ekleyerek ortalamayı aşağı çektiğimi sanıyordum, aslında sadece zararı büyütüyordum. bu tarz kademeli alım disiplinli görünüyor ama aslında inat etmenin kılıfı olabiliyor.
bu tarz biraz da kaybı kabullenememenin öyküsü.
-
maliyet düşürmek kulağa çok mantıklı geliyor: hisse düştü, biraz daha alırsam ortalama aşağı gelir, dönüşte daha hızlı toparlarım. ama bunun bir de karanlık tarafı var, çünkü ortalama düşürmek ile zarara eklemek arasındaki çizgi çok ince ve genelde geç fark ediliyor. düşen bir hissede neden düştüğünü araştırmadan sadece fiyata bakıp alım yapmak, aslında tezi değil egoyu korumak oluyor.
kendimden biliyorum, bir pozisyonda ortalama düşüreyim derken aynı hissede ağırlığı iyice artırdım, sonra bilanço bozuk çıkınca tahtada tek başıma kaldım. ders şu: ek alım yapacaksan sebebi fiyat değil, şirketin temelindeki olumlu gelişme olmalı. yoksa maliyet düşürme diye başlayan süreç, portföyün yarısını tek hisseye bağlayan bir intihara dönüşüyor. her zaman değil, çoğu zaman zararı kabul etmek daha ucuz.
-
buna halk arasında 'kafaya alım' deniyor da o kadar masum değil. ortalama düşürmek güzel laf ama hesap tutulmuyorsa bu, maliyet değil; dibi görünmeyen kuyuya sırayla merdiven uzatmadır.
bunu iyi bilmek lazım: aşağı düşen bir hisseyi ortalamak için ek alım yapacaksan pozisyon büyüklüğünü ve toplam sermayeni konuşmalısın. sadece maliyet rakdıbına bakıp hisse sayısını artırmak çoğu kişinin kabusu olmuş, bende de yarı kundak sütleri var o kategoriden.
