-
işin kötüsü iyi fonu seçmek de hisse seçmek kadar zahmetli; geçmiş performansa bakıp giren çoğu kişi ilk düzeltmede panikleyip satıyor. bence mesele fon ya da hisse değil, senin ne kadar düzenli alım yapabildiğin.
-
kendi hisse seçimlerimde bir defa bedelliye yakalanmadım, o yüzden doğrudan hisse bana daha cazip geliyor ama zamanı olmayan için fon şart. getiri kıyaslamasında fon yöneticisi stopajı ve yönetim ücreti genelde astar boyunu aşıyor, ona göre.
-
fon tarafı yönetim ücreti kesiyor diye kızdım ama doğrudan hissede de araştırıp seçmek, bilanço takip etmek emek istiyor; kimisi emeği, kimisi ücreti ödüyor sonunda.
(bkz:
pasif yatırım)
bende işe yarayan şu oldu; çekirdek portföy fonla, geri kalanıyla 3-4 hisse, böylece hem uyuyabiliyorum hem merakımı köreltiyorum.
-
kaç senedir yatırımcı olsam da bu ikilemden tam kurtulamadım. fon tarafında profesyonel yönetim ve çeşitlendirme var ama yönetim ücretleri özellikle uzun vadede temettüyü kemiren bir gider. doğrudan hissedeyse özgürlük var, ama aynı zamanda bilanço okuma ve holding süresince psikoloji taşıma yükü de senin üzerine biniyor. benim çözümüm ikisini karıştırmak oldu: endeksi fonla yakala, konvansiyonun yüksek olduğu birkaç isme de doğrudan gir; sonuç fena değil, ama bundan portföy tavsiyesi çıkarılabileceğini sanmam.
-
vakti olmayan için fon gayet mantıklı ama yönetim ücreti uzun vadede sessiz sessiz kemiriyor, bunu ilk yıl fark etmiyorsun. ben ikisini karışık götürüyorum; çekirdek portföy fonda, kenarda kendi seçtiğim birkaç hisse var, tabii pişmanlıklar da cabası.
(bkz:
portföy çeşitlendirmesi)
-
yıllarca tek tek hisse seçtim, sonra fark ettim ki aslında endeksi yenemiyorum. fon alınca da yönetim ücreti içten içe kemiriyor ama en azından gece rahat uyuyorum.
-
fon tarafında yönetim ücreti var ama sepet çeşitliliği ve otomatik takip rahatlığı da var. doğrudan hisse alınca komisyon düşük ama tek tek bilanço takibi sana kalıyor, ben ikisini karışık götürüyorum. fon kısmı uykumu kaçırmıyor, hisse kısmı ise öğrenme kısmım oldu.
-
fon tarafı daha çok 'hangi hisseyi alacağım' derdini satın almak gibi, hisse tarafı ise emeğin karşılığını doğrudan cebe koymak. ben ikisini de denedim ve şunu gördüm: fonun getirisi düşükken 'neden düşük' diye sormuyorsun, hissenin düşüşünde ise kendine kızıyorsun, bu yüzden asıl mesele senin ne kadar takip edeceğin.
-
fon alınca hisse seçme stresinden kurtuluyorsun ama yönetim ücreti uzun vadede sessizce portföyü kemiriyor. doğrudan hissedeyse karar tamamen sana ait, iyiysen fonu katlarsın, kötüysen fona bile yetişemezsin. benim deneyimim ortada bir yerde; çekirdek için fon, kenar bahis için doğrudan hisse.
-
bu ikilem aslında kişinin kendi karakteriyle ilgili bir mesele. fon tarafında profesyonel bir ekip yönetiyor, içeride otomatik çeşitlendirme var, bir tıkla alıp satıyorsun ama yönetim ücreti usulca portföyden kesiliyor. hisse tarafında ise komisyon dışında kimse cebine girmiyor, buna karşılık bilanço okuma işi baştan sona sana kalıyor.
deneyimim şu yönde: yeni başlayan biri için fon gerçekten daha az hasarlı bir yol, en azından ne yaptığını öğrenene kadar. sonra hisseye geçince araştırmanın tadı başka oluyor ama seçim yapamama lüksün de bitiyor. ben ikisini dönüşümlü kullanıyorum, saf doğru yok bu işte.
